Verhaal

Het karate meisje Nikki wil zó graag het vanentoernooi winnen, maar gelooft niet dat ze daar goed genoeg voor is. Maar wanneer Joost ineens opduikt en haar meeneemt naar Jitsu leert ze daar van vijf wel heel bijzondere karate leraren dat karakter, etiquette, doorzettingsvermogen, zelfbeheersing en eerlijkheid net zo belangrijk zijn voor het winnen van het toernooi als goed zijn in karate.

voorkant Karate Nikki en het Vanentoernooi
karate nikki en het vanentoernooi kleurplaat

Zal Nikki als ze thuiskomt het vanentoernooi wel winnen? En welk geheim leert Nikki over Jitsu kennen als ze weer eenmaal thuis is? Je leest het in dit spannend karate verhaal!

Het boek is 116 pagina’s, a4 en softcover.

Uitverkocht

Maar stuur me een berichtje als je interesse hebt, bij genoeg animo doen we een herdruk.

Voorproefje?

Hieronder kun je al wat lezen uit de eerste vier hoofdstukken…

Joost liep recht op de tafel af en stopte er vlak voor. ‘Hier woon ik,’ vertelde hij en wees naar een plantje dat op de tafel stond.

‘Dat is de bonzai boom van de Sensei!’ zei Nikki verbaasd. ‘Daar kan je toch niet in wonen? Daar ben je toch veel te groot voor, gekkie?’ Nikki keek hem nu lachend aan.

‘Niet alles is zoals je denkt dat het is,’ zei Joost geheimzinnig. ‘Hier op deze tak heb ik uren naar je zitten kijken, zonder dat je me kon zien.’

Nikki keek naar de bonzai boom. Het was maar een klein boompje, niet groter dan Nikki’s onderarm. Het groeide heel langzaam. Af en toe moest je het met een schaartje een beetje in vorm knippen. Nikki had het de Sensei weleens zien doen. Héééél voorzichtig en dat was maar goed ook! Als de Sensei met zijn schaar begon te knippen, kon het weleens gevaarlijk zijn voor Joost. Tenminste, als het waar was wat hij haar had verteld.

‘Dus volgens jou kan jij op zo’n tak zitten zonder dat het breekt?’ Nikki keek Joost nu ongelovig aan.

Joost knikte heftig met zijn hoofd.

‘Dat wil ik dan weleens zien,’ zei Nikki.

koolmees en Karate nikki in bonsai boom

 

‘Is goed. Maar dan heb ik wel je hulp nodig,’ zei Joost. ‘Geef me je hand’.

Nikki gaf hem haar hand. Ze dacht dat hij hulp nodig had om in het boompje te klimmen. Ze kneep haar ogen dicht, bang dat het boompje zou breken. Ze verwachtte dat ze “krak” zou horen, maar het bleef stil.

Ze stonden op een open plek in het bamboebos. Het enige wat er stond, was een boom met sierlijke rode bladeren. De boom had een stomp waar ooit een tak had gezeten. Daaraan hing het witte karate pak waar Kouki naar wees.

Nikki liep naar de boom en haalde het pak eraf. Als laatste bleef de band hangen die ze om haar heup moest dragen. Het was een witte band. Dat was de band die je droeg als je net met karate begon.

‘Moet ik een witte band dragen?’ vroeg Nikki verbaasd. ‘Ik heb toch een blauwe band?’ En ze keek helemaal niet blij.

‘Als jij van Saar wil winnen, dan zal je helemaal opnieuw moeten beginnen,’ zei Joost. ‘Zo zijn de regels hier in Jitsu.’

‘Uhum …. precies,’ zei Kouki, ‘dan heb je nu meteen je eerste les in etiquette gehad.’

‘Etiketten,’ zei Nikki, ‘kun je dat leren dan? Dat zijn toch van die stickers waar je een adres opschrijft als je iemand een brief of kaartje wil sturen?

Kouki keek haar geschrokken aan. ‘Etiquette, jonge dame, zijn regels.’

‘O, nee hè!’ zuchtte Nikki. Ze had een hekel aan regels. Haar moeder had ook altijd van die leuke regels, maar niet heus.

karate nikki mae geri voorwaartse trap

 

karate nikki koi vissenToen was het tijd voor de yoko geri – een trap opzij. Ze perste haar lippen op elkaar en concentreerde zich heel goed. Nikki verloor bij deze trap altijd haar evenwicht. Ze wilde het ZO graag goed doen voor Kyoko en Joost. Hier mag het niet fout gaan, zei ze tegen zichzelf. 

Ze draaide opzij, tilde haar been op en trapte. Net toen Nikki dacht dat ze opgelucht adem kon halen, voelde ze hoe ze te veel opzij leunde. Ze verloor haar evenwicht en viel! Kyoko en Joost zagen hoe haar hoofd tussen de bamboebladeren op de grond verdween.

Nikki bleef stil liggen. Ze was zo teleurgesteld, dat ze er even over dacht om maar te blijven liggen en haar gezicht niet meer te laten zien. Maar ze had in Jitsu geleerd dat ze gewoon verder moest gaan en zichzelf niet dom moest vinden. Dus dacht ze aan de dingen waar ze WEL goed in was. Ze raapte al haar moed bij elkaar en tilde haar hoofd langzaam op uit de bamboebladeren. Op het moment dat ze Kyoko en Joost aankeek, barstten ze allebei in lachen uit.

karate nikki ginkoMaar toen ze nog maar een paar meter van de verstopholletjes vandaan waren, ging het toch nog mis. Eén van de konijntjes struikelde en vloog over de kop. Hij rolde even door en lag toen stil. In de war door de val wist hij niet meer waar hij heen moest.

Joost die zo’n snelheid had, schoot het konijntje eerst een stukje voorbij. Hij zette zijn hakken in de grond en stopte binnen één tel. Hij draaide zich om naar het konijntje en zag dat Jiyaaku al met zijn klauwen vooruit gestoken op hem afvloog. Joost nam een aanloopje en gleed richting het konijntje. Hij nam het konijntje mee in zijn glijpartij en draaide met zijn rug naar de klauwen van Jiyaaku toe. Rakelings ging hij onder de klauwen door.

Met dank aan:

Francis, ons slimme vosje die aan de wieg van onze samenwerking stond en ons steeds gestimuleerd heeft tijdens het schrijven en illustreren!

Frank, die ons altijd met raad en daad terzijde staat, of het nou gaat om de toepassingen van seienchin kata, eerste hulp bij spierverrekkingen, of het uitgeven van een kinderboek.

Roos en Alex, die model stonden voor Nikki en Joost. Bedankt voor jullie hulp en geduld!

Lisa en Melissa, ons jurypanel. Geweldig dat jullie de tijd hebben genomen om ons boek te lezen en te bekijken en te laten weten wat jullie ervan vonden!

Over ons:

Wij zijn Yvonne (schrijfster) en Tessa (illustrator)
Wij hebben allebei onze zwarte band karate gehaald bij sportschool van den Nieuwendijk in Zaandam en willen met dit verhaal meisjes die al op karate zitten stimuleren vooral met deze leuke sport door te gaan!

karate nikki steekt tong uit